1- من عکاس آن عکسی که آن دختر بازیگر ایرانی را عریان در مقابل دوربین نشانده نمیشناسم. آن قدر هم ساده نیستم که این اتفاق را در غلیان خودجوش شهوت یک دختر از وطن گریخته خلاصه ببینم و از محرکین واقعی این اتفاق شوم غافل باشم. من دستانی که فتوای این عریانی را صادر کردند، خوب میشناسم. فتوا دهنده ای که در دی ماه 56 در قم بود، اما نه برای تحصیل فقه.

2- 76 سال پیش، وقتی رضاشاه دستور رسمی و حکومتی کشف حجاب را ابلاغ کرد، دختران جوان ما، در مقابل دوربین های اجانب عریان نشدند؛ چون بزرگترهایشان به آنها گفتند که دستور رضاشاه فرق دارد با فتوای مجتهد جامع الشرایط، چون سلطنت فرق دارد با مرجعیت و ولایت.

3- اما در دی ماه 90، وقتی بزرگترهای جنگ دیده و جهاد کرده ما، فرق بین شاه و ولی فقیه را نمیفهمند، یک هفته هم نمیگذرد که دختران ما لخت میشوند، تا شاید بزرگترها را به عاقبت نفهمی هایشان هوشیار کنند.

4- در زمانه ای که سردار دنیا دیده مافرق بین نظام طاغوت با جمهوری اسلامی را نشناسد، و نفهمد که این انقلاب دنباله نزاع بزرگ حسینیان و یزیدیان تاریخ است، نه دعوایی بر سر یک مقاله موهن، و نفهمد که حق و باطل در همه زمان ها در ستیزند، چه داریوش همایون ها یا سردارهای خمینی نشناخته دست به قلم ببرند یا نبرند، در این زمانه چه تعجبی است اگر دختر تکیه به غرب داده ما، فرق عریانی و پوشیدگی را نفهمد؟

5- وقتی سردار، در سال 56 در قم در مهد انقلاب، فرق میان انقلاب اسلامی با لیبرال دموکراسی را نفهمید و هدف امام از انقلاب اسلامی را حاکم نمودن مردم بر سرنوشت خویش تلقی کرد، چه توقعی داریم که دست پرورده هالیوود، در مهد استکبار و انسان پرستی در آمریکا، فرق میان عریانی و آزادی را بفهمد و عریانی را آزادی جسم و روح خویش تلقی نکند؟!

6- خدایا! عاجزانه به درگاهت توبه میکنم. اما نه بخاطر اینکه چشمم به عکس برهنه آن دخترک فاسد افتاد. توبه من از آن روست که دیدن بی حیایی و برهنگی دختری مسلمان رگ غیرتم را به حرکت در آورد و به نوشتن وادارم کرد، اما بی حیایی قلم سرداری که امام و رهبرم را گستاخانه با محمدرضای نجس مقایسه کرد آن قدر غیرتم را تکان نداد که دست به سلاح برنده قلم ببرم.

7- من تیز ترین تیغ های کینه و نفرتم را نه به سمت آن مقلد فاسد فرهنگ غرب، بلکه به سمت همه آن کسانی نشانه میروم که با سلب اعتماد مردم از حکومت الهی و دینی، فتوای به این برهنگی ها را از خرداد 88 تا به حال صادر میکنند.

8- ای دهر! اگر روزگاری بر مراد دل معاویه گشتی تا علی با معاویه مقایسه شود، فرزندان روح الله، به تو اجازه نخواهند داد که میراث علی را با میراث معاویه ها مقایسه کنی حتی در قلم یاران دیروز علی. اگرچه میراث داران معاویه که در کاخ سبزش، با شیفتگان دنیا و ابلیس احاطه شده‌اند، لیاقت فهم نعمت با علی بودن را ندارند و زماني به فکر مي‌افتند که مجبور شوند آتش جهنم را بر حشر با علی ترجيح دهند.

فاعتبروا يا اولي الابصار