"10 روز
تا نیمه ی شعبان مونده 10 تا صلوات به نیت ظهور آقا بفرست و این پیامک رو برای 10 نفر هم ارسال کن"
ارسال پیامک
هایی با مضمون فوق چند سالیست که در نزدیکی های نیمه ی شعبان در بین قشر ارزشی رواج یافته. کسی منکر فضیلت صلوات و نیت
خیر عاملان چنین طرح هایی که گاها طرح چندین میلیونی صلوات را سازماندهی! وعملی
میکنند نیست. اما یک سوال؟! آیا تعجیل در فرج مولا با بالارفتن آمار صلوات محقق میشود؟ اگر اینچنین است چرا علما اعلام در طول قرون این
امر مهم را اعلان نفرموده اند؟ آیا مقدور نبود که مثلا حضرت امام خمینی با آن نفوذ و اقتدار و محبوبیتی که داشتند، روزی
را
تعیین
مینمودند و همه ی مسلمین را ملزم مینمودند با فرستادن چندین هزار صلوات، طرح عظیم و
میلیاردی صلوات جهت تعجیل در فرج آقا را اجرا نمایند؟
به نظر میرسد پرداختن به امور
مستحبی و تقدم مفاتیح الجنان بر قران در نزد برخی از ما شیعیان عامل مهجوریت قران و
بازماندن از وظایف اصلی گردیده. وظیفه ی جامعه ی منتظرمصلح؛ پرورش عقول و
بالابردن معرفت مردم است زیرا وقتی حضرت حجت ظهور نمایند پیش از هر امری عقول مردم را کامل مینمایند و سپس اقدامات اصلاحی خود را
آغاز مینمایند و تا عقول مردم به مرحله ای از پختگی نرسد و برخی نقائص برطرف نشود ظهور
غیر ممکن مینماید.
آسیب های
فراوانی که به خاطر غفلت علما در تبیین درست فرهنگ انتظار و جریان قوی دشمنان به مهدویت ضربه زده نیاز به توجه و رسیدگی
ویژه دارد. غلبه ی مسائل احساسی بر مسائل معرفتی،تقدم مسائل فرعی بر مسائل
اصلی(مانند این که آیا حضرت مهدی عج همسر و فرزندانی دارند ؟حضرت در کجا زندگی
میکنند؟و...) ملاقات گرایی و ارتباط با امام زمان عج تطبیق مصداقی شخصیت های آخر الزمان(مثل دجال و سفیانی و سید خراسانی و...)توقیت
و تعیین وقت ظهور و افراط در نشان دادن چهره ی خشن و یا پر مهر حضرت و...همگی مباحث انحرافی و غیر ضروری هستند که متاسفانه در بین مردم جا
افتاده!
پایین بودن
سطح فکری عموم مردم و عدم شناخت جایگاه والای حضرت حجت عامل تشدید این انحراف گردیده. با مروری دراحادیث مختلف مهدویت
متوجه دوری جامعه ی امروزی ازفرهنگ انتظار میشویم. به عنوان مثال در حدیثی از امام صادق علیه السلام آمده
است" فإن أحب الأعمال إلى الله عزوجل انتظار الفرج "{منبع: الخصال : ج 2 ص 610} تعمق در این حدیث
نشان
میدهد،
انتظاری که محبوب ترین اعمال شمرده شده،با دست روی دست گذاشتن و دعا کردن محقق نمیشود بلکه
انتظار امریست فعلی{توجه بفرمایید که در حدیث گفته شده: احب الاعمال} یعنی فرد منتظر
باید مرد عمل باشد! منتظر یعنی معترض.زیرا منتظر به شرایط موجود معترض است و خواهان تغییر شرایط و آماده کردن زمینه ی ظهور حضرت
حجت میباشد.اما در جامعه ی ما عملگرایی تا چه حد مقبول است؟ کمک به اصلاح وضعیت فکری
و فرهنگی جامعه چقدر مورد توجه است؟ ایا جامعه ی ما نشانه های جامعه ی منتظررا دارد؟
مسئله
ی منجی آخرالزمان در همه ی ادیان پذیرفته شده و مختص عقاید شیعه نیست ولی فرق منجی شیعه با منجی
دیگر ادیان دراین است که منجی شیعه با اعمال و رفتار مردم ارتباط دارد و ظهورش منوط به اعمال مردم است که
همین
امر انگیزه
ای را در بین منتظران ایجاد میکند که با تصحیح اعمال خود زمینه ی ظهور حضرتش را فراهم
نمایند؛ اما منجی دیگر ادیان جمود گرفته و ارتباطی با دنیای موجود ندارد. دشمنان شیعه
با علم به این مسئله کوشش مینمایند تا با ترویج عقاید انحرافی و در حاشیه قرار دادن حضرت ولیعصرعج ،مهدی موهوم
را
جایگزین
مهدی موعود عج نمایند.
و
از آنجایی که معرفت عموم جامعه نسبت به حضرت،نسبتا سطحی است،لذا سریع در دام توطئه های دشمنان میافتند.در این
بین عده ای سود جو با ادعای مهدویت اعتقادات مردم را به بازی میگیرند و با سوء استفاده
های مالی و اخلاقی و ... باعث وهن مهدویت میشوند. عده ای با ترویج مسائل خرافی و چله نشینی ومشغول کردن مردم بر مداومت بر اوراد و
اذکار خاص فرصت اندیشیدن و مطالعه و آگاهی را از مردم میگیرند و عده ای با خرق عادت و
انجام کارهای محیر العقول ذهن گروهی را مسحور خود میکنند و بساط مراد و مریدی راه میاندازند و...
و
این گونه میشود که میبینیم در حدیث آمده در آخر الزمان حفظ ایمان سخت تر از نگه داشتن ذغال داغ بر دست، خواهد بود! در پایان باری دگر
یادآوری میشود که دعا و صلوات جهت تعجیل فرج امری پسندیده و مقبول میباشد اما زمانی
این امور زیباتر میشوند که همراه با اصلاح اعمال و زمینه سازی عملی در جامعه برای امر فرج توام گردند.
خداوندا در عصری هستیم که نبی نداریم،
دشمنان زیاد،فتنه ها زیادتر و یاران اندک! ولی فقیه زمانمان چون علی علیه السلام
مظلوم است.اَللهُم اکشِف هذِه الغُمّةَ عَن هذه الاُمّة بِظُهورِه وَ عَجِّل لَنا ظُهورَه اِنَّهُم یَرَونَه بَعیدا وَ نَراهُ قَریبا
بِرَحمَتِکَ یَا اَرحَم الراحِمین