قوای باطنی جبهه ایمان؛
آیتالله میرباقری با اشاره به تفاوت ماهوی امکانات جبهه حق و باطل، تأکید کرد: دشمنان و منافقان قادر به درک و محاسبه دقیق قوای جبهه ایمان نیستند؛ چرا که بخشی از این قدرت، ماهیتی باطنی دارد و در معادلات مادی قابل سنجش نیست.
دعای ابوحمزه ثمالی، متنی است که در آن انسان با بازخوانی لغزشها و امیدهای خود، در برابر پروردگار میایستد و از هراس مجازات تا امید به رحمت، مسیری از تأمل و بازگشت را طی میکند.
ماه رمضان «ماه مهمانی خدا» است، اما میزبان اصلی روح انسان است نه بدن. روزه، محدودیت موقت و هدفمند است تا روح رشد کند، اراده قوی شود، تقوا و پاکی دل حاصل شود و انسان به نعمتهای عمیقتر معنوی برسد.
امام سجاد علیهالسلام ماه رمضان را مسیر رسیدن به احسان الهی معرفی میکنند. شیعیان حقیقی با آثار عبادت خود شناخته میشوند: شکم لاغر از روزه، لبهای پژمرده، شبزندهداری، نماز و تسبیح مخلصانه. روزه و عبادت باید نشاندهنده اخلاص و عمل واقعی باشد، نه صرف مدعی بودن. این اوصاف، شاخصی برای تشخیص پیروان واقعی اهل بیت علیهمالسلام است.
کارشناس شبهات با اشاره به دو ساحت جسم و روح در انسان تأکید کرد: در مهمانی خدا، روح مهمان است نه بدن؛ بنابراین محرومیت ظاهری از غذا، راهی برای گشوده شدن سفره معنویت و رشد روحی انسان است.
آنچه جرم محسوب میشود، خودِ روزه نگرفتن نیست؛ آنچه جرم است، «استخفاف» و به سخره گرفتن حرمت دین در ملأ عام است.رعایت روزه شخصی است، اما ترک آن در جامعه فضای دینی را تضعیف و مخالفت با دین را تسهیل میکند.
حجت الاسلام سید محمدتقی محمدی از کارشناسان احکام شرعی به سؤالات پیرامون «استمرار نیت» پاسخ داد.
چیزهایی که به درد شما نمیخورد را نگویید. برخی سؤالها، مانند اینکه در ماه رمضان بپرسیم «روزهای یا نه؟»، بیجا است؛ ممکن است طرف را به دروغ یا ریا بکشاند. حرفهای بیهوده را ترک کنید و به شنیدهها ترتیب اثر ندهید؛ مگر هنگام نیاز به پاسخ.
در ماه رمضان نسبت به روزهخواری علنی بیتفاوت نباشیم و مسئولان این وظیفه را به یکدیگر پاس ندهند. امر به معروف و نهی از منکر هم بر مردم واجب است و هم بر مسئولان؛ روزهخواری در ملأ عام، کجدهنی به اسلام است.
ورود به ماه مبارک رمضان نعمتی بزرگ است که خداوند توفیق آن را به ما داده است. امام سجاد علیهالسلام خدا را شکر میکنند که ما را از اهل حمد قرار داد. در این ماه، نفس کشیدن و خواب انسان نیز عبادت محسوب میشود و جای شکر فراوان دارد.