چگونه دل امام زمان(عج) را شاد کنیم؟

به گزارش پایگاه خبری 598، به نقل از خبرگزاری حوزه، در میان دغدغه‌های منتظران راستین، این پرسش همیشه مطرح است: چگونه می‌توانیم باعث خشنودی و شادمانی امام زمانمان شویم؟ آیا این کار، به اعمالی ویژه و خارق‌العاده نیاز دارد یا در همان مسیر روزمره‌ی زندگی قابل دستیابی است؟ برای دریافت پاسخی مستدل و مبتنی بر منابع دینی، با حجت‌الاسلام والمسلمین فرجی کارشناس اخلاق، به گفت‌وگو نشسته‌ایم. مشروح این گفت‌وگو را در ادامه می‌خوانید.

پاسخ حجت‌الاسلام والمسلمین فرجی:

با توجه به مقام والای آن حضرت به عنوان حجت الهی در زمین و نزدیک‌ترین انسان به درگاه خداوند متعال، و با عنایت به این‌که رسالت ایشان ادامه‌دهنده رسالت انبیا و اولیای الهی و هدایت بندگان به سوی قرب پروردگار و قرار دادن آنان در صراط مستقیم است، بنابراین هر فردی که به این دعوت الهی پاسخ مثبت دهد و در مسیری که آن حضرت ترسیم فرموده گام نهد، به میزان توان و توشه خود، قلب مطهر امام زمان (عج) را مسرور می‌سازد.

در واقع، حضرت امام زمان (عج) به واسطه‌ی میزان بندگی، اطاعت و عبادت ما، دلشان شاد می‌گردد و از ما خشنود می‌شوند. به همان نسبت، هرگاه از این مسیر بندگی فاصله بگیریم و خدای ناکرده پیرو هوای نفس و وسوسه‌های شیطانی شویم، می‌توان ادعا کرد که قلب آن حضرت را آزرده و ایشان را از خود ناراحت کرده‌ایم. بنابراین، اگر بخواهیم در یک جمله به این پرسش پاسخ دهیم، آن جمله این خواهد بود: «اطاعت و بندگی ما آن حضرت را خوشحال و شاد می‌کند و نافرمانی و معصیت، ایشان را ناراحت می‌نماید.»

لذا در روایات نیز بر همین معنا تأکید شده است. چنانکه از ائمه معصومین (ع) نقل شده که حضرت امیرالمؤمنین علی (ع) به یکی از اصحاب که در نماز جمعه حضور یافته بود، پس از پایان نماز توجه فرمودند و او را خواستند. هنگامی که آن شخص نزد حضرت آمد، امام (ع) به ایشان فرمودند: «متوجه شدم در هنگام نماز در صف جماعت ناراحت و دل‌گیر بودی.» آن شخص عرض کرد: «بله، یا امیرالمؤمنین! امروز با دل‌گیری به نماز جمعه آمدم تا در حضور شما دلم باز شود. اما شما چگونه فهمیدید که من ناراحت بودم که مرا پس از نماز خواستید و احوالم را جویا شدید؟» حضرت در پاسخ فرمودند:

ایشان فرمودند: «بدان که هیچ چیز تو را ناراحت نمی‌کند مگر آنکه پیش از تو، ما از آن ناراحت می‌شویم، و هیچ چیز شما را خوشحال نمی‌کند مگر آنکه ما به آن خوشحالی، پیش از شما خوشحال شده‌ایم. شما بیمار نمی‌شوی مگر آنکه ما پیش از شما، به بیماری تو مبتلا می‌شویم.»

این تعابیر، بیانگر حقیقت شگرف و عمیقی است و نشان می‌دهد که این بزرگواران (علیهم‌السلام)، وسایط فیض الهی هستند. هر نعمت و برکتی که از عالم غیب به انسان برسد، می‌بایست از این کانال مقدس عبور کند و هر عمل و عبادتی که از سوی انسان بخواهد به عالم ملکوت صعود پیدا کند و مقبول درگاه الهی قرار گیرد، نیز باید از مجرای این واسطه‌ی فیض گذر نماید.

این بیان نورانی که در روایات آمده است که اعمال ما در هر روز، یا طبق برخی روایات در هر هفته (مثلاً روزهای پنجشنبه یا جمعه) بر حضرات معصومین (ع) عرضه می‌شود اشاره‌ای است به همین حقیقت والا، یعنی واسطه‌بودن و شفیع بودن آن ذات مقدس در عالم هستی. بنابراین، شاد کردن دل امام زمان (عج) از طریق بندگی و اطاعت، در واقع حرکت در مسیر فطرت الهی و قرار گرفتن در جریان فیضی است که به برکت وجود مبارک ایشان به عالم می‌رسد.

بدون‌شک، حضرت امام زمان (عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف) دارای مقام والای وساطت فیض الهی هستند. بر این اساس، کلیه‌ی اعمال، رفتار، گفتار و کردار ما در محضر ایشان قرار دارد و آن حضرت بر همه‌ی آن‌ها شاهد و ناظر می‌باشند.

هر گناهی که از ما سر می‌زند، از آن‌جا که در پیشگاه آن بزرگوار مشاهده می‌شود، موجب رنجش و ناراحتی دل مطهر ایشان می‌گردد. در مقابل، اعمال نیک و صالحی که انجام می‌دهیم، به دلیل وقوع در محضر آن حجت الهی، موجب شادی و مسرت قلب مقدس حضرت شده و ایشان در حق ما دعا می‌فرمایند که خدای متعال توفیقات ما را افزون نموده و استمرار در این راه صالح را به ما عطا فرماید.

همچنین، در برابر اعمال ناشایست و معاصی، آن حضرت برای ما طلب بخشش و دوری از وسوسه‌های نفسانی و شیطانی را از درگاه الهی مسئلت می‌کنند. بنابراین، برای خشنودسازی وجود مقدس حضرت حجت (عج)، می‌بایست همواره در انجام اعمال صالح بکوشیم، رفتار و کردار خود را اصلاح نماییم و از هرگونه معصیت و نافرمانی پرهیز کنیم.

ان‌شاءالله پروردگار متعال این توفیق را به همگان عنایت فرماید که بندگان شایسته‌ای برای ذات اقدس اله و یاورانی فداکار برای حضرت صاحب‌الزمان (عج) باشیم و بتوانیم با اعمال، گفتار و پندار نیک، دل مطهر ایشان را مسرور و خشنود سازیم.